In februari 1965 gaf de gemeente Tilburg, met fikse tegenzin, een vergunning af voor het houden van een jeugd- en volwassenenoptocht door het centrum. Carnavalszondag 1965 kan de boeken in. Een commissie van elf personen had hard gewerkt om dit te bereiken. Carnavalsvierders waren er namelijk wel, maar die moesten het feest tot die tijd binnenskamers vieren.

In de besluitenlijst van de vergadering van het College van Burgemeester en Wethouders van Tilburg stond op 5 april 1956 nog geschreven: ‘De plannen om te komen tot openbare viering van het Carnaval moeten niet worden bestreden maar ook niet bevorderd.

De grootste ‘vastenavondrel’ die Tilburg ooit kende, zorgde ervoor dat openbaar carnaval ruim een eeuw verboden werd. In 1857 kwamen Tilburgse jongeren (de Maskerademannen) in opstand tegen de kerk, omdat ze zich niet mochten verkleden, niet mochten dansen en niet in optocht door de straten mochten.

Het gemeentebestuur volgde de kerk en verbood het openbaar carnaval. Vastenavond kon alleen nog thuis, of besloten binnen verenigingen of sociëteiten worden gevierd. In cafés mocht begin jaren zestig niet worden gedanst en gehost. Alleen sportverenigingen kregen hier een vergunning voor ‘mits de eerbaarheid was gewaarborgd’.

Doordat zulke verenigingen de krachten bundelden, ontstonden er echte carnavalsclubs. Bijvoorbeeld ‘de Hasseltse Schuit’ en ‘De Görkese Turken’. Maar op straat moesten de carnavalskleren nog steeds verstopt worden.

100 jaar na de Vastenavondrel, trok er in 1957 voor het eerst een kindercarnavalsoptocht door de wijk Jeruzalem. De optochten werden in de wijk met steeds meer succes herhaald. In 1960 werd gestreefd naar een ‘stedelijk evenement’.

Zo ontstond de ‘Tilburgse Kindercarnavalsvereniging ’t Kruikske’. In 1960 gaf de gemeente Tilburg een vergunning voor een kinderoptocht door het centrum. Het gemeentebestuur en het meer notabele deel van de bevolking keek met enige minachting neer op dit kinderachtige volksvermaak, maar het werd een succes. De eerste jeugdoptocht op 28 februari 1960 trok 3.000 kinderen en 20 wagens namen deel en ruim 30.000 mensen stonden langs de kant.

Na die eerste optocht volgden er kleinere stoetjes. Veel vanuit cafés, zoals op Korvel en het Wilhelminapark. In parochies keurde een nieuwe generatie pastoors de carnavalsvieringen goed. Cafébazen kwamen in verweer tegen het verbod op muziek, hossen en daspartijen, dat nog steeds gehandhaafd werd.

In 1967 was voor het eerst een officiële ontvangst van de Prins op het stadhuis door de burgemeester. Prins Willem I (Van Pelt) werd ontvangen door burgemeester Becht. Dit was een belangrijk moment, want hiermee liet het gemeentebestuur aan de stad blijken positief tegenover het openbare carnaval te staan. In 1968 volgt de oprichting van de Carnavalsstichting Tilburg èn wordt voor de eerste maal de Kruikenzeiker gebruikt als het carnavalssymbool. Daarmee ontstond in dat jaar het carnaval zoals we dat nu nog kennen.